و ( شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لَاإِلهَ إِلَّا هُوَ . . . ) مزين سازد . حاشيه كاغذها تا آن وقت همين بود نه يك كلمه بيش و نه يك كلمه كم و بدون تفاوت . همچنين وى به ديگر كارگزاران خود دستور داد كه چنانچه در محلّ تحت فرمان خود كاغذهاى مزيّن به طراز رومى را ديدند از بين ببرند و اگر پس از دستور عدم استفاده از آنها ، از اين كاغذها نزد كسى يافتند او را به شدّت مجازات و به زندانهاى دراز مدّت محكوم كنند . چون كاغذهاى مزيّن به طراز جديد مزين به سوره توحيد در ميان مردم رواج يافت و برخى از آنها به ديار روم برده شد ، خبر اين اقدام عبدالملك در روم انتشار يافت و به گوش پادشاه آنان رسيد . وى دستور داد اين طراز را براى او ترجمه كنند و چون آن را خواند بسيار خشمگين شد و به عبد الملك نوشت : كار كاغذ سازى و آنچه در آنجا نقش و نگار مىيابد متعلق به روم است . اين روال از قبل نيز جريان داشته تا آنكه تو آن را ابطال كردى . پس اگر خلفاى پيش از تو درست رفته بودند تو خطا كرده‌اى و اگر تو درست رفته‌اى آنان خطا كار بوده‌اند حال هر يك از اين دو حالت را كه مىخواهى و دوست دارى برگزين . من براى تو هديه‌اى در خور و شايستهء مقامت نيز فرستاده‌ام و دوست دارم كه كار طراز را در تمام مواردى كه پيش از اين انجام مىشد ، به روال سابق باز گردانى . اين درخواست من است كه اگر آن را روا دارى از تو سپاسگزارم و نيز دستور بده كه اين هديه را - كه بسيار گرانبها بود بپذيرند . چون عبد الملك نامه پادشاه روم را خواند ، قاصد را باز گرداند و به